တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ညကေလး
သူ လက္ကုိင္ဖံုးႏွစ္လံုးကုိလက္ထဲ ကုိင္ၿပီးတစ္လွည့္စီ အလွည့္က် ေခၚေနမိပါတယ္၊ ကမ္းလြန္ပင္လယ္မွာ operation ရွိေနခ်ိန္ဆုိေတာ့ signal ကလည္း မမိတစ္ခ်က္ မိတစ္ခ်က္၊ ဖံုးေတြမွာ ေပၚေပၚလာတတ္တဲ့ စကားလံုးေတြကလည္း စာဖြဲ႕လုိ႔ရွိလွ်င္ က်မ္းတစ္အုပ္စာမွ်ပင္ရွိမလားမသိ၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးမွ အမ်ိဳးမ်ိဳးပါ၊
The number is not in use.
- - - Disconnected.
ဘာေတြမွန္းလည္းေတာ့ သူ မသိပါ၊ မနက္ကတင္ ဖံုးဆက္ေတာ့ အေကာင္းႀကီး၊ အခုခ်က္ျခင္းႀကီး သည္နံပါတ္ကုိ အသံုးမျပဳေတာ့ဘူးဆုိေတာ့ ဘယ္လုိမွမျဖစ္ႏုိင္၊ သူအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အင္ဒိုမွာ sim card တစ္ကဒ္မွ တစ္ေဒၚလာခြဲသာသာ ႏွစ္ေဒၚလာေတာင္မျပည့္ေတာ့ သူ႔ မွာ sim card ေတြက အမ်ားႀကီး၊ ဖံုးႏွစ္လံုးမွာ sim card တစ္ခုစီ၊ Flash မိုဒမ္းမွာက အင္တာနက္အတြက္ time base နဲ႔ volume base card ေတြကို အဆင္ေျပသလုိ အလွည့္က် လွည့္သံုးေနေတာ့ အားလံုးေပါင္းရင္ ေလာေလာဆယ္ သံုးေနတာတင္ ေလးကဒ္၊ တစ္ျခားတယ္လီဖံုးကုမၸဏီေတြက ကဒ္ေတြကလည္း သူ႔ မွာရွိပါေသးတယ္၊ အဲေလာက္ ကဒ္ေတြေပါေနေတာ့ တစ္ျခားလူေတြလည္း ကဒ္ေတြေပါေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္၊ ဟုတ္တယ္ တစ္ခါတစ္ေလ ပ႐ိုးမိုးရွင္းခ်တယ္ဆုိၿပီး free talk ေတြကလာေသးေတာ့ အကုန္လံုးဝိုင္းေျပာေနၾကၿပီး ညဘက္က် သူတုိ႔လုိ oversea call သမားမ်ားအတြက္ လုိင္းကက်ပ္ေနေရာ။
စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ကမ္းလြန္မွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူေတြအားလံုး လက္ကိုင္ဖံုးေတြနဲ႔၊ လက္ကိုင္ဖံုးကလည္း ေဒၚလာႏွစ္ဆယ္သာသာကေန ေထာင့္ငါးရာေက်ာ္ အထိ ရွိပါတယ္၊ သည္ေတာ့ ဝင္ေငြအေလွ်ာက္ လူတုိင္းလုိသံုးၾကပါတယ္၊ သူေတာင္ သည္ေရာက္မွ ဖံုးနဲနဲ ေကာင္းတာ ဝယ္သံုးေလ့ရွိလာပါတယ္၊ သည္ကမ္းလြန္မွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူေတြကလည္း အိမ္မွာ ငပိနဲ႔စားရင္စားမယ္ လက္ကုိင္ဖံုးေကာင္းတာ နဲ႔ ဆုိင္ကယ္ကေတာ့ လူတုိင္းလုိလုိရွိပါတယ္၊ ဆုိင္ကယ္ ကလည္း credit နဲ႔ဝယ္လို႔ရတယ္ေလ။
ရယ္စရာေတာ့ေကာင္းတယ္ လက္ကုိင္ဖံုးကုိ 3G ,3.5G speed ျမန္တာေတြဝယ္ၿပီး ကမ္းလြန္မွာ မသံုးတတ္တဲ့သူေတြက ခပ္မ်ားမ်ားရယ္၊ ထမင္းခ်က္တစ္ေယာက္ကေတာ့ သူ႔ကုိ ခင္လုိ႔လာေျပာဖူး ပါတယ္၊
“ကုိကုိေရ ငါတုိ႔ေတြဖံုးေကာင္းေကာင္းသာဝယ္သံုးေနတာ ဖံုးေခၚတာကလြဲၿပီး အထဲက function ေတြဘာမွန္းသိတာ လူနဲနဲဘဲရွိတယ္” တဲ့။
အေခ်ာင္ရတဲ့ပုိက္ဆံေတြရွိေနေတာ့ သည္လုိဘဲလြယ္လြယ္သံုးပစ္ေလ့ရွိပါတယ္ ဒါေတြက သည္ကလူေတြ ကိစၥပါ၊ အခု သူ ျဖစ္ေနတာက ဖံုးေခၚလုိ႔ခက္ေနတာပါ။
မိုးစက္ေမ အေပၚထပ္တက္လုိက္ ေအာက္ထပ္ဆင္းလုိက္ႏွင့္ သူမ၏မိသားစုမ်ားကပင္ မ်က္စိေနာက္ ေနၾကရ၏၊
“ဟဲ့ မိုးစက္ နင္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ”
သူမ၏ အစ္မႀကီးကို သူမ ဘာမွျပန္မေျပာျဖစ္၊ ကုိကုိ႔ ဆီကဖံုးေခၚေနတာ အေတာ္ၾကာေနၿပီ၊ ကုိကုိ႔အသံကုိ သူမ ေကာင္းေကာင္းၾကားေနရၿပီး သူမေျပာတာကို ကိုကုိၾကားရဟန္မတူ၊ လုိင္းကခဏခဏ ျပတ္ ျပတ္က် သြား၏၊ မိုးစက္ေမ လက္ကုိင္ဖံုးေလးကုိ လက္မွာကိုင္ထားရင္း ေခၚသံၾကားတုိင္း ဧည့္သည္ေတြႏွင့္ စကားေျပာရာက ေအာက္ထပ္ဧည့္ခန္းမွ အေပၚထပ္ဝရံတာေလးဆီကို ကိုကိုနဲ႔စကားေျပာဖုိ႔ အေျပးေလး တက္ တက္သြားရသည္မွာ ေမာေတာင္ေမာေနပါၿပီ။
ဖံုးထဲမွာ မိုးစက္ရဲ႕ အသံေလးက ဟုိးေဝးေဝးကသဲ့သဲ့ေလးလာေနတဲ့ ပဲ့တင္သံေလးလုိ သူ ဘာမွလည္း သဲသဲကြဲကြဲ မၾကားရပါ၊ မိုးစက္ အသံေလးကုိ သူ နားထဲစြဲေနလုိ႔သာ သိေနတာပါ၊ စိတ္ထဲကမေက်နပ္လုိ႔ ဖံုးကုိျဖတ္ခ်လုိက္ၿပီး ေနာက္တစ္လံုးနဲ႔ထပ္ေခၚလုိက္ေတာ့ ေစာေစာကေျပာေနတဲ့ ဖံုးကုိဘဲ this number is not in used တဲ့၊ ေသသာေသလုိက္ခ်င္တယ္လုိ႔ ေျပာရမလုိျဖစ္ေနပါၿပီ။
မေက်နပ္ေသးဘူးထပ္ေခၚ ring tone ျမည္တယ္၊ ကဒ္ထဲက balance ကုိစဝါးေနပါၿပီ၊ မိုးစက္ကဖံုးမကုိင္ ရေသး၊ သည္မွာ auto စနစ္ကရွိေနေတာ့ no answer ဆုိၿပီး ျဖတ္ခ်လုိက္ျပန္ပါၿပီ၊ ညရွစ္နာရီထဲက စေခၚေနတာ သန္းေခါင္ေက်ာ္လာပါၿပီ၊ ring tone ျမည္ၿပီး balance ကုိဝါးလုိက္၊ ring tone မျမည္ဘဲ balance ကုိဝါးလုိက္နဲ႔၊ မိုးစက္ ဖံုးကုိင္ေတာ့လည္း ဝါးဝါးေလး မသဲမကြဲ မိုးစက္မွန္းေတာ့ သူ သိေနတယ္၊ သူ မေက်နပ္လုိ႔ ထပ္ျဖတ္ခ် ထပ္ေခၚ၊ no answer လာလိုက္၊ number is not in used လာလုိက္၊ disconnected လာလုိက္၊ ring tone ျမည္လုိက္နဲ႔၊ လံုးလည္ခ်ာလပတ္လုိက္ေနပါေတာ့တယ္၊ ေနာက္ဆံုး ဘာမွစကားမွ ေကာင္းေကာင္းမေျပာရေသးဘဲ သူ balance ကုိစစ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဖံုးႏွစ္လံုးထဲမွာ balance ေတြက ေတာ္ေတာ္က်ိဳးေနပါၿပီ။
မိုးစက္ေမ ဧည့္သည္ေတြကုိၾကည့္ရင္း မ်က္ႏွာေလးမဲ့မဲ့ေလးျဖစ္လာ၏၊ လူရင္းေတြ ေဆြမ်ိဳးရင္းခ်ာေတြ ဆုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္မျပန္ႏိုင္ၾက၊ အခု အိမ္မွာပါ ညအိပ္ၾကမယ္ဆုိေတာ့ ကိုကုိနဲ႔ chatting ထုိင္လို႔လဲ ျဖစ္မွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး၊ ကြန္ျပဴတာကဧည့္ခန္းထဲမွာ ရွိေနတာေလ၊ မိုးစက္ေမ အရမ္းကုိဝမ္းနည္းလာရင္း မ်က္ဝန္းမ်ားမွ မ်က္ရည္ၾကည္ေလးမ်ားစိမ့္က်လာ၏။
သူ အင္တာနက္ကိုလည္း volume base နဲ႔ဖြင့္ၿပီး Gtalk ကေန ညရွစ္နာရီထဲစေစာင့္ေနတာပါ၊ ဖံုးလည္း ဆက္လုိ႔အဆင္မေျပ၊ Gtalk ကုိလည္းဝင္မလာေတာ့ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ ဝင္လာပါတယ္၊ ဆိုင္တာမဆိုင္တာ အပထား မိုးစက္မ်ား သူ႔ကုိ မုန္းသြားၿပီလားလုိ႔ေပါ့၊ ဟုတ္တယ္ေလ disconneted ဆုိတာႀကီးက ဖံုးထဲမွာ ေပၚေပၚလာတာကုိး၊ မိုးစက္ ကဘဲ သူ႔ကို စကားမေျပာခ်င္လုိ႔ ျဖတ္ျဖတ္ခ်ပစ္လိုက္တာလားလုိ႔ေပါ့ေလ၊ အမွန္ေတာ့ မုန္းသြားရေအာင္လည္း ဘာအေၾကာင္းမွလည္းမရွိပါဘူး၊ ေန႔လည္ကဘဲ ဖံုးေျပာလုိက္ရ ေသးတယ္၊ ဒါေပမဲ့ေလ ဒါေပမဲ့ေပါ့ သူစိတ္ပူေနပါတယ္။
ညႏွစ္နာရီခြဲေတာ့ စိတ္ေလွ်ာ့လုိက္တယ္၊ ဘာမွေတာ့မထူးဘူး ဆုိတဲ့ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေရးၿပီး အိပ္မက္မွာ တင္လုိက္ပါတယ္၊ အလြမ္းစိတ္ကိုေျဖတဲ့ သေဘာမ်ိဳးပါ၊ ေလးနာရီေက်ာ္လာေတာ့ အိပ္ခ်င္လာၿပီ၊ ဘာမွ မသိေတာ့ပါဘူး အိပ္ခ်လုိက္ပါ ေတာ့တယ္။
သည္ေန႔က တနဂၤေႏြဆုိေတာ့ ေနာက္က်မွထလည္း ျပႆနာမရွိ၊ သူအိပ္ယာႏုိးလာေတာ့ အခန္းထဲမွာ ေတြ႕တဲ့ ကိတ္မုန္႔သံုးတံုးထဲက တစ္တံုးကုိစား၊ ေရေသာက္၊ ပစၥည္းေတြမွာဖုိ႔ လူႀကီးကေျပာလို႔ ပစၥည္း စာရင္းလုပ္ print out ထုတ္၊ သည္ေန႔လဆန္းတစ္ရက္ဆုိေတာ့ ေဖေဖာ္ဝါရီလအတြက္ daily work ကုိ print out ထုတ္၊ အားေတာ့ မိုးစက္ေမ ဆီကုိ သူလွမ္းဖံုးဆက္လုိက္ပါတယ္။
မိုးစက္ေမ ကုိကို႔ဖံုးကို ေမွ်ာ္ေနတာၾကာၿပီ၊ ကုိကုိ႔ဖံုးဝင္လာေတာ့ အေပၚထပ္ ဝရံတာဆီကို အေျပးေလး တက္လာမိတယ္၊ ႏႈတ္ဖ်ားမွလည္း ဖံုးမခ်လုိက္နဲ႔ဦးေနာ္လုိ႔ အေမာတေကာေျပာေနမိပါတယ္၊ ကုိကို သူမ အသံကုိေကာင္းေကာင္းၾကားရဟန္၊ ကုိကုိ႔စကားသံကုိ သူမနားထဲမွာမ႐ိုးႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္ေနမိတာ အမွန္ပါ။
သူ သူမရဲ႕ အသံေလးကုိ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ေလးၾကားေနရပါတယ္၊ သူမ ငုိသံေလးတစ္ဝက္နဲ႔ ရွင္းျပေနတာနားေထာင္ရင္း သူလည္းဝမ္းနည္းလာပါတယ္၊ အမွန္ေတာ့ ဘာမွလည္း မဟုတ္ပါ၊ သူ ဘာျဖစ္လုိ႔ ညက အဲလိုႀကီးျဖစ္သြားရတာကိုလည္း သူေတြးမရေတာ့ပါ။
ခံစားခဲ့ရတဲ့ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ညေလး တစ္ညရဲ႕ အေၾကာင္းပါ။
